اختر مو مبارک شه

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبارک شه
حساب شی په حاجیانوهم غازیانو روژی مو شه قبولې
دا صبر مو مبارک شه

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبارک شه
د هوا په لور وچته والوتلي دا د هسکو غرو د پاسه

  لوی وزر مو مبارک شه

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبارک شه
چی درد پکی لرې په غم د وروڼو داسی زړونه هم

  ځیګر مو مبارک شه

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبا رک شه
چی کتل په یوه قیسم کړی د وروڼو

داسی سترګی او نظر مو مبارک شه
 

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبارک شه
لر او بر خو کور د پښتونخوا ده ټول پکی ځای شوی

 دا ټغر مو مبارک شه
 

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبارک شه
په تاسی چی د زړه مینه راوړی

 داسی زړونه هم بشر مو مبارک شه
 

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبارک شه
هم د لر او هم د بر شوی

 دا د وصل جوړ بندر مو مبارک شه
 

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبارک شه
ادیبان او شاعران به تا سره وی

 دا دعلم په میدان کی لوی لښکر مو مبارک شه
 

اختر مو مبارک شه
لر او بر مو مبارک شه
لټون درته سلام او احترام کړی

 ای پښتونه وروره دا خبر مو مبارک شه
 

اختر د مبارک شه
لر او بر د مبارک شه

داود لټون

لر او بر یو افغان

The last will and testament in the title of this poem is very apt and a fine reminder of where we are. It comes from this fine collection of poems by Basheer Ghowakh that I have been reading of late and is an appeal for unity for Pashtuns, Lar and Bar - from Pakistan and Afghanistan. Given that the Pashtun masses face multiple challenges and that all is not well on the home patch, a periodic reminder of what binds us in commonality is no bad thing. This poem is especially poignant as it takes the form of a short piece of advice given to the poet by the Sun - a waseeat. The message contained herein makes a lot of sense.

تور خان

 وصیت

بشیر ګواښ

دا د تېر

مازیګري لمر

په تلو تلو کې

راته وایي

سره یو شئ لرو برو

کنه زما په شان ډوبېږئ